Bergensis skrev:Det er hemmande for meg også, men eg har ikkje paralyse, sjeldan hallusinasjonar og faller ikkje i søvn sånn på "ekte" narkolepsivis, altså utan forvarsel. Men eg har eit abnormt søvnbehov. Eg sliter enormt med å holde meg våken til tider, særleg i møter og ved bilkøyring. Eg har sove på samtlege rasteplassar langs E16🙄. Eg drøymer før eg har sovna. Drømmane kjem også ofte når eg kjempar mot søvnen i situasjonar der det absolutt ikkje passar å sove (feks. møter og bilkøyring) noko som gir bisarre opplevelsar.
Under svangerskap og amming har eg det anleis, merkeleg nok.
Dette er slitsomt, og eg håpar du får svar og hjelp!
Såg eit program om den engelske narkolepsiforeininga på NRK ein gong. Dei hadde bl.a. problem med å skrive fullstendige referat frå årsmøta sine ettersom ingen fekk med seg møtet i sin heilhet. Litt vittig, men alvorleg for dei det gjelder.
Jeg var bedre under svangerskapene, men 3 dager etter siste fødsel så startet det for fullt om ikke verre igjen og har blitt gradvis verre.
Håper du får hjelp også...
Er så utrolig utmattende.
